Maxime en Rita

Maxime

Mijn Duizendjarig Rijk

Toen ik afgelopen nacht, terwijl alle stervelingen in diepe slaap waren gedompeld, tijdens het savoureren van een goed glas vers maagdenbloed de recente ontwikkelingen nog eens overdacht (zie ook Het Stappenplan, hieronder), voelde ik eens te meer een diepe bewondering voor het strategisch inzicht van mijn Vader. Waarlijk een meesterzet om mij, vlak nadat die jakhalzenteef me had geworpen, om te ruilen met een pasgeborene uit een Rooms-Katholiek milieu!

De combinatie van het vileine karakter van de jakhals en de natuurlijke dispositie van de Rooms-Katholiek voor achterbaks gekonkel is, dat zal niemand kunnen ontkennen, een gouden succesformule. Temeer daar ik ook nog omringd word door kleingeestigen die zich koesteren in de illusie dat ze met me samenwerken, terwijl ik uiteraard de touwtjes die hen doen bewegen stevig in handen heb.

Zo heeft Jan-Peter werkelijk het gevoel dat hij bij de kabinetsformatie alle troeven in handen heeft en dat het dus een kwestie van tijd is, voordat hij weer stevig in het zadel zit om (zoals hij het noemt) 'het karwei af te maken'. "Het linkse rapalje is toch maar weer mooi teruggestopt onder de slijmerige steen waar het vandaan was gekropen, Maxime!" kraaide hij gisteren van pret. "Nu alle bruinjoekels en zandnegers er nog uit gegooid en we hebben het schip van staat weer op koers." De stakker! Men zou er bijna medelijden mee krijgen, als het niet zo lachwekkend was.

Want in werkelijkheid ligt het natuurlijk veel eenvoudiger nu dankzij mijn lieve vriendin Rita alles op scherp is gezet voor de komende staatsgreep, waarbij het niet uitmaakt of die nu door de socialisten of door de rechtervleugel wordt gepleegd. In het tweede geval kunnen we meteen aan de slag, in het eerste geval zal de onvermijdelijke Verelendung die een socialistisch bewind met zich meebrengt, de roep om een sterke Leider alleen maar luider doen klinken. Kortom: een win-win situatie.

In dit tempo kunnen we tijdens het eerste kwartaal van 2007 al beginnen met de deportaties naar de interneringskampen, een onderneming die dankzij de nieuwe dienstregeling van de Nederlandse Spoorwegen ongetwijfeld van een leien dakje zal verlopen. En als we daarbij in eerste instantie de luie negers even met rust laten en ons concentreren op de werkende homo's en andere joden, hebben we meteen het fileprobleem opgelost.

Een goed wegennet, treinen die op tijd rijden en een gemeenschappelijke vijand die zich niet kan verdedigen: dat zijn de hoekstenen van een Duizendjarig Rijk!

  1. Maxiboy, nu even niet. Eerst dit potje motie kwartetten afmaken! Ha, ik win! Ik! Ik!
    • Rita
    • 13-12-06 - 18:40